که انسان لحظه ای شادی ندارد          پس  ای زاییده ی بزغوش بخروش

تقدیم به روستای با صفای خودم جهیزدان و اهالی با صفاترش

کندوهای عسل-جهیزدان

لطفأ نظرارو در پست های بعدی بدید.

انکار کن

سلام مادر خسته

                  سلام به در نشسته

                           سلام آروم جونم

                                  همه غمات به جونم

سلام بهونه من

              برای آسمونم

                     مادر بی تو یه لحظه

                                  بدون شک نتونم

تقدیم به قلب زندگی خانواده، مادرمان

سلام

امروز یه کنفرانس مختصری در مورد خوارج گوش دادم. یه ویژگی کلی و بارز آنها این است (دقت کنید هست، چون هنوز هم هستند!) که اگر کسی گناه کبیره انجام بدهد از نظر آنها کافر یا مشرک محسوب میشود و این در صورتی است که خودشان به راحتی گناهان کبیره انجام داده و به شدت از گناهان صغیره امتناع می ورزند. من فکر میکنم خود ماها در این موارد یه شباهت هایی با این ویزگی داریم چه اینکه وقتی کاری که خود انجامش میدهیم اگر از کس دیگری ببینیم او را یا ترد می کنیم یا ... و خلاصه اینکه به زبان عامیانه از چشممان میفتد.

اما چیزی که بیشتر شبیه آنهاییم در مورد کارها و آداب رسوم عرفی جامعه و محیط است نه در مورد گناه. یعنی کسی را به همین راحتی پس میزنیم چون فلان کار خلاف عرف را انجام داده نه خلاف شرع و کار گناه.

دردآور نیست؟

عکس یکیو ندارم میرسه انشاءالله.

تبریک میگم به نوبه ی خودم به پدر و مادراشون، ایشالا که بچه های سالم و صالحی براشون باشن.

انصافأ این عکسای اطراف روستای جهیزدان رو ببینید. هیچ چیزی به جز بی نهایت دیده نمیشه پس همه دنیا مال ماست.

برای چه دلتنگ باشم؟

          برای که دلتنگ باشم؟!

                     خدای من در همین نزدیکی است.

منبع: وبلاگ قلمرو بدون مرز